Kasabanın Pazarı Dağılırken Köylüler Kaptan Ve Ben

yüreğimi diyorum

yüreğimi de sarsana be kaptan

şu minibüsün bagajına

deminki ihtiyar köylünün

kasaba pazarından getirdiği

kavun çuvalının yanına

aha şu

aha şu önünde çanta olan...

ikisinin arasına sarsan

yüreğimi de sarsan be kaptan

ne zaman burda böyle dursam, eğleşsem

ne zaman böyle...

berrak bir göl oluyor yüreğim

mal güden çocuklar iniyorlar

öğlen sıcağında anızdan.

annelerinden gizli çimiyorlar

ne zaman burda böyle, ellerim ceplerimde...

bir köy evi oluyor yüreğim,

gürgen ağacından.

yatsı sonrası secdeye gidiyor bir adam

gaz lambasının aydınlığında büyüdükçe büyüyor gölgesi

büyüdükçe büyüyor gövdesi

yüreğimi diyorum

yüreğimi de sarsana be kaptan