Kasım Amortismanı

Ve ben sevgilim;

Bir ağacın hür dalları gibi yeşil,

Meyvelerim saçaklarına kadar uzanmış.

- Zamanı değil dallarıma sopa çalmanın,

Beni kırdığın yerden kanar ağlarım...

Eski mektuplarımı yeniden pullayıp,

Bir postacı telaşına sığdırdım yazdıklarımı.

Kucak dolusu kelimelerimi göğsüne sıkıştırıp,

Dar ağacında sallandırasın diyeydi sana haykırışlarım.

Kasım soğuğu üfleyince rüzgarı pencerene,

Fesleğenlerin kokusu gitti,

Tadı kaçtı bu sevdanın da bir kış gününde.

Ağlamayasın sakın,

Vedalar hüzünlüdür bilirim.

Sana giderken kasketimi bıraktım,

Selam durasın şimdi tüm göçmen kuşlara,

Kimler gelecek,

Kimlerden gideceksin daha...