Kasım Kargışları

eritilmiş evlerde eritilmiş bir çok insandan biriyim. anlat onlara babakuş şık durmadığını tanımsızlığın. üşüyorum, üşüyorsam da fark etmez edinemedikden sonra edinilecek bir şey. gideceğim yeri bile bilmiyorum adresi soramam, sigaramı yakacağım çakmak da isteyemem. anlat onlara babakuş gücenikliğin duygudurum bozukluğu olduğunu. sersem kediler, pençeleri içimde ve bir tırnak yarasıdır kalbimde ben damarımı, saydam anlarımı acıtıyor sinsice. anlat onlara babakuş anıların iadesi olmaz. ve anlat bana da ; dokuz katlı bir kedi her seferinde nasıl düşer dokuzuncu canıma ? yazık bana! farklı yöne giden otobüslerin farklı koltuklarında unutuldum. benliği olmayan bir çok kolda bile uyutuldum. anlat onlara babakuş kitaplar arasında özletilmiş çiçekleri ve onların otomatik yalanların bedeli olduğunu. gölgeler şimdi uzanıyor sokaklarıma günöte... söyle onlara kapatsınlar kapıyı babakuş çünkü insanlardan üşüdüm.

Eren Ağkoç

15.05.2016

Ankara