Kasımda Açan Çiçek

Elinde beyaz tebeşir

Kara tahtayı beyazlatırdın bilginle

Minik yüreklerimizden sevgi ırmakları

Akardı sana doğru coşkuyla

Gözlerindeki şefkat ışıkları kalbimizi aydınlatırdı

Kuşlar kanatlanırdı içimizden sana doğru

Sonbahara dönerken mevsimler

Solarken çiçek yaprakları

Bembeyaz karlar altında ölürken yeşil

Senin sımsıcak ışığınla

Aydınlanan minik yüreklerimizde

Rengarenk çiçekler açardı

Hiç solmayan mevsimlere inat

Aradan geçen bunca yıla rağmen

Zamanın sobaharını yaşarken ben

Buz tutmuş hayatın içinde donarken

Kardelenler büyüyor kalp ikliminde

Senli zamanlardan kalan

Burnumda özlemin tütüyor

Seninle doluyorum hasret kıvrımlarında...