Katıksız Rica

çığırından çıkınca caddelerin açık renkliye bürünmesi

güvercinlerin hezeyanlarıyla şenliklerine ara verdi ağaçlar

sırtım terli semt sakinliğine özeniyorum ara sıra aslında

aslında başıboşluğumla meydan okuyorum bütün beklemelerin

aptal çıkışısızlığına...

keder kıvrımlı bir ezgiyle şahlandığında gece sıkıntısı

sokağa bile bakmaya üşenir kalp atışlarımın küllenişi

sabaha karşılarla karşılaşmayı sever düşünmek defalarca

uzun boylu konuşmaların yorgunluğuyla paylaşılmalı çölün rengi

her seferinde bir ilk şarkı...

karga bakışlı ilkgençlik yıllarımdın bazen yalpası yapayalnız

ayaklarımda kar suyu kafam üç tıraşlı ve üç ayda bir son matineli sinema

naylonumda ıssırıklı elmamdın saman kağıda bir sosyalist broşür bir aşk ilanı

uzun cümleler kurdurmaya meraklı güzelliğinle mülksüzleştim arkadaş sargılı

öğrenci harçlıklarıyla sevişirdi anlayan melankolik bakışların acele mektuplarda

ama acı çekmek hiçbir zaman hayalî değildi

katıksız öl benimle...