Katran Karası Gözler

Ruhunun ellerinde çöle dönerken canım

Susuzluktan bîçare, kuruyup kalır kanım

Boğulur ikliminde meyletmez aşka anım

Hüzünlere aşiyan k a t r a n karası gözler

Kalbimin kıvılcımı büyüyorken aheste

Yalnızlığın gür sesi yasa boğduran beste

Adını anımsarım fısıldanan her seste

Ne çare ki küllenmez z i n d an yarası közler

Dilinde tüy bitse de inanışım beyhude

Doğru kelamı duymak içimde tek bir uhde

Göçebeyim cennette dünya ahiret sude

Hafızama kazılır h ü s r a n narası sözler

Kâr etmiyor değil mi kelamım kifayetsiz

Yâr gelmiyor ne yazık mezarım ziyaretsiz

Ödenmiyor günahım kalınca kefaretsiz

Ağlardan kurtulmuyor t a v a n arası özler

Kudretin nerden gelir nedendir dik başlılık

Bir geldi mi yerlerde süründürür yaşlılık

Cesaret küllenince gurura yandaşlılık

Yansıtır gerçeğini y a l a n aynası yüzler

Gün gelir, yüzün düşer her yer sanki cehennem

Avutmaz sarılsan da taş gibi serttir sinem

Nefesin hüzün kokar, gözlerindeyse elem

Silinmez bir çırpıda z a m a n cefası izler

Ocak / 2013