Kavgaları Ayırma Görevlisi

çatılarda parıldayor sağanak

dalıyor korkularımın arasına

toprağın kasıklarında akarak

tüm sonlara meydan okurcasına

sarı fotoğraflı anılar gibi

kimi donuk kimi içten yollar

eskir evimin güneşe bakan odasında

dolanır ikindili bir yeryüzü içimde

sıkıntılı bir öğlen sonu kirlisiyim

ağaçsız zevksizliklere gebe bir istasyonda

natürmort umutlara yaslıyorum sırtımı

çünkü dünyanın her yerine

aynı acıyı götürmektir aşk

uzak diye bir şey yoktur

anılar yontuyorum düşlerimden

iyimser olmak adına kış akşamları

ve buz tomurcukları eldivenlerimde

ekşimiş kül kokuları içinden çıkıp

geçmişe dönmeyi istemektir imkansızlık

aşktan ötedir

ama zaman bu denli bodur

böylesine sonsuz yüzlüyken

yaşamakla aşk birbirine karıştırılır

şairlerdir

şairler

bütün kavgaları ayırma görevlisidirler