Kavuşur Gibi Olmak

ağaçlı bir yamaç

sessiz otlar

şehir kalabalık

uzakta deniz

muhteşem düzlük.

ve,

kendilerini

havaya bırakmış martılar.

bir şey söylemeden

yürüdük.

birbirimizle içimizden

konuştuk.

oturup bir tahta sıraya.

taşıyamadın ağırlığını

başının,

gönlünün yükü ağır

omzuma yasladın sonra.

kalbiyle söyleşen

iki sevgiliydik.

hediyemdi,

çeyiz sandıklarından

çıkmış gibi

ipek başörtü,

kenarları tığ işlemeli.

dünyanın en güzel

ganimeti

bir tutam sevgi.

gözlerimiz ışıdı

gün batarken.

kavuşur gibi olduğumuz...