Kaybolup Gitmek Geçer İçimden

Sensizliğin yalnızlığına

Düşlerimin sonsuzluğuna

Birde eklendi mi vefasızlığın

Dar gelir dünya.

Bir kuşun kanadına sığınıp

Kaybolup gitmek geçer içimden...

Yeşil rengin olmadığı

Pembe güllerin açmadığı

Erik ağaçlarının çiçeklenmediği

İşte öyle bir yaşamın arayışında

Binip bir sandala, engin denizlerde

Kaybolup gitmek geçer içimden...

Adını bir dua gibi hecelemeden.

Sesini her nefes alışımda duymadan.

İçimdeki seni öldürmeden.

Seni yüreğimden çıkartıp,

Ölüm denilen sonsuzlukta..

Kaybolup gitmek geçer içimden...