Kayboluşun Künyesi

Geç oldu vakit git sen dostum,

ben onun hasretiyle bileneceğim geceye

Üzme kendini yanmazsa uyumaz acım,

şimdi başlar yüreğimde umudun soykırımı

Uzak dur gözlerimin figanı sıçramasın dünyana,

seni anlıyorum deme;

aradın mı hiç ondan geri kalanı,

Hatırlar mısın en temiz düşlerimdi hediyesi

istemez miydim sanıyorsun o uzaklaşırken,

terkedilmişliğimi kurşunlarla süslemeyi

Rüyalarımın infazıydı dönüp son bakışı,

parça parça toprağa karıştı bu serseri

Güneş doğacak birazdan çık,aratma yarini

bekleyenim yok,günaydınım küstü sabaha

Dert etme hüzün karıştırıp yudumlarım kederimi,

ikiye bölüp bir parçasına hüzün sürerim beklentimin,

doyururum tükenişimi,eksik etmem kahrını

Telaş etme sakın,dünden beterim bugün,

kan kusuyor tesellim,mecalimin boynu bükük

Fısıldarsa ismimi ölüm kulaklarına

özenme sakın şu virane dostuna,

Dilinde dua,yüzünde tebessümle uğurla

vasiyetimdir tutulmasın yasım

Kurtuldu yazın veda künyeme,

hatıra kalsın sıradaki mecnuna.