Kayip

Bir fırtına koptu sen giderken sakin denizlerde

Bir taş yuvarlandı uçurumdan aşağıya doğru

Gök kükredi fırladı yerinden kıyametler coştu

Şimşekler çaktı bulutlar sen giderken ellerimde

Gökyüzü karardı simsiyah hüzün çöktü dağlara

Yeşillikler sarardı hayalet şehre döndü evim

Seninle vedalaşırken boğuldum hıçkırıklara

Bir çatırtı kopuverdi sen giderken yüreğimde

Resmini alıp karşıma duvarla konuştuğumda

Elimde kalan bir tel saçlarını kokladığımda

Hayallerimin bittiğini o gün anladığımda

Büyükçe bir parça koptu sen giderken bedenimde