Kayıp

Siyah şallı bir gece indi kalbime

Örttü donmaya yüz tutmuş anılarımı

Gözlerimin buğusuna adını yazdım zemheride

Her yer sana çıkıyordu

Her şeyde biraz sen vardın

Sen ve mazimi küle çeviren ela gözlerin

Vahiy gibiydi yalnızlık

Kulağıma yaklaşıp üç kez 'öl' dedin

Ve üç kez vurdu ölüm pencereme

'Vakit erken' dedim

Ecele beş kala durdu sözlerin

Sonra dirildim

İki zaman dilimi vardı beni ben yapan

Senden önce ve senden sonra

Nice fetihler gördü bu vakit

Nice şehirler silindi haritadan

Ki vurmuştu bir kez kıyısını afet

Taşmıştı deniz,

Yıkılmıştı sabırlar

Volkanlarda yanmıştı insanlar

Sende önce kıyamet ertesiydi

Araftaydım

Senden sonra helal saydım nefes almayı

Nihayet hayattaydım

Lisanı bilinmeyen bir kentin

Çıplak ayaklı çocuklarını izliyorum şimdi

Duruşlarından anlıyorum ki onlar da kayıp

Tutsaklığa zincirlenmiş elleri

Hayalleri gömülü harabelerinde

Heybelerinde bir yığın acı

Bakışlarından anlıyorum ki onlar da yaralı

Yıllar önce ruhumda beslediğim ben gibi

Benim gibi...