Kayıp Aşkın Edebiyatı

Ne kalem yazdığını okuyabiliyor

Ne de silgi kağıda dokunabiliyordu...

Kelimelerin arasında boşluk bile yoktu!

Tanıyamıyordum harfleri

Ya çok büyük bir kaza geçirmişler

Ya da hepsi sarhoşlardı...

Noktayı virgülü ararken

Soru işaretleri göze çarpıyor

Kalem sonu geleceğini anlamış gibi

Yazmamak için yalvarıyordu...

Özneler tanıdık

Anlamlar yabancı

İfadeler soğuk

Yüklemler yalancıydı...

Kağıt ağırlaştıkça

Elim daha çok hafifliyor

Yüreğim kan ağladıkça

Kalem silgi ardına bakmadan korkakça kaçıp

Feryat figan basıyordu bu yazı mezarlığını!

Kimseden soramıyorum bilemiyorum neydi adın

neydi?

Boşver önemi yok artık

Aşkı yok saydım

Adınsa kayıp...

Oysa hiç kimsenin okuyamayacağı

Gizli cümleler vardı

Senin adınla başlayıp biten

Kayıp aşkımın edebiyatında...

...

Ne sevgiler ne duygular gömülü

Şu toprağın altında

AŞK'ın adı yazıyor

Okunmasa da bütün mezar taşlarında...