Kayıp Çocuklarımız

Kayıp çocuklarımız var bizim

Yüreklerimizde.

Sevgiden

İlgiden yoksun.

Zamana yenik düşmüş aileler

Birbirinden kopuk,

Abuk-subuk bireyler.

Sokaklar çocuk mu doğurur oldu?

Anlamadım!

Bi' dünya sokak çocuğu

Kimi,

Gayri meşru belki ama,

Sevgisi yoksunu bi çoğu.

Kim bunların sorumluları,

Kimler?

Neylesin buna kanun,

Neylesin hakimler.

Toplumun temel taşı ailedir

Kim ne derse desin.

Bunu söyler

Bunu bilirim.

Yiğit düştüğü yerden kalkar

Kalkarız gün ola

Allahımdan dilerim

Anne iş'te,

Baba iş'te.

Aileye,

Çocuk yabancı yetişmede.

Tabi ki,

Hal böyle olunca

Durum ortada işte.

Onlar bizim yarınlarımız

Umutlarımız,

Yavrularımız.

Artık,

Solmasın çiçekler.

Burcu burcu açsınlar.

Kan kokan şehrimize,

Mis kokular saçsınlar.

Not: Uzmanlar, "çocuklarınıza; Güne "seni seviyorum" diye başlayın ve aynı şekilde bitirin. Ona

bol bol sarılın ve öpün." Tavsiyesinde bulunmaktalar. Yüzde kaçımız bunu yapabiliyoruz. Yapsaydık bu kadar kayıp çocuklarımız olur muydu?

Çocuklarımıza sahip çıkılması dileğiyle.........