Kayıp Dize

Gece çökmüş üzerime

Kanatları yorgun

Sahile vuran çaresizliklerimi topluyorum

Bir şeyler fısıldıyor Ay

Sesini açıyorum

Susuyor

Kuruldum aşka

Mavi gözlerine kuruldum

Ve hatta müstakbel ayrılıklara

Sabırdan koza örüp hıncıma

Kuruldum hayatın kanını içmeye

Ama işte...

Kayıp bir dize var içimde

Belki hiç yazılmamış

Belki hiç yaşanmamış

Perçemini savuruyor rüzgar

Ay yine sanki bana fısıldıyor

Tanrısını kaybetmiş o dizede

Ben varım,sen varsın

Hayatla ölüm arası yıllar...

Kayıp bir dize var içimde

Her şey gibi kayıp

Çirkef sözcüklerin koynuna girdim

Sırf bulmak için o kayıp dizeyi

Beş para etmez bir hayatla takas ettim kendimi

Aydınlanacak ortalık aydınlanmasına da

Biliyorum o dize olmadan

Bu göğün şimşeği değilim ben

Biliyorum ateş olsam kendimi yakarım en fazla