Kayıp Hafıza

günlerdir mülteci pusuları kuruyor aklımın tarihçesi

benliğim asimile olmuş hiçliğin kantarında

yazgının yollarında kanatsız göç kuşları...

düş tutkunluğuma yanıt veriyor hudut boyları..

eksen kayması yaşıyorum gökkuşağı molalarında

umudumu ıslatmıyor gece mavisi yağmurlar

avuçlarımdan kayıyor kumru karası gözlerinin ışığı

nihayetsiz cürümler işletiyor kayıp zamanın ruhu

son nöbetinde güneş test ediyor hayallerimi

iç sorgularımdan kaçıyor kimliksiz silüetim..

düşümün bir yerinde kokunu taklit eden mor çiçekler açıyor

hayatın sen olan dimağına örtünen trajedi

inziva hücresinde geçmişin ipuçlarını siliyor..

umarsız

bir taş daha atıyorum hafızamın kuyusuna....