Kayıp Hazine

Akşam olur, ışıklar söner

Başını koyarsın yastığa.

Günün muhasebesini yaparken

Ansızın..

İçinde..

Çok derinde.

Kayıp bir hazine

Çıkmak için kıpırdanır.

İçini ateş basar

Unutulmuş bir iş gibi

Telaşlandırır seni

Kovarlarsın aceleyle

Sırtını dönersin kendine

Yastığa bir yumruk vurup

Sesiyle bölersin düşüncelerini

İçinde belirsiz bir öfke

Küçük bir kıvılcım gibi

Midende yanıp söner

Bazen ışığı açıp

Bir sigara yakarsın

Dumanına katarsın hayallerini

Sorumlulukların

Yapılması gerekenlerin

Bir kurtarıcı gibi gelir

Ne de olsa

Bir çocukluk hayali

Öyle de kalmalı değil mi?

Onca emek, onca çaba

Değiştirmek kolay mı

Yaşanan koca bir hayatı...

Yüreksizliğin bahanesi

Her daim örter o kayıp hazineyi

Sabah olunca korna sesleri

Susturur içindeki o ince sesi

Takınıp yüzüne mutlu ifadeyi

Yaşamalı bu hayatı

Gerektiği gibi...