Kayıp Kuşak Özeleştirisi
yazma diyorsunuz
deniz'i
mavisini
sen hiç içerde yatmadın ki
anlatamıyorum
sizi
düşlerinizi yağmalayan o hazan
içine
sessizliğine ağlayan
arabesk bir güruh bıraktı ardından
kulaklarımdı ilk iğfale uğrayan
insan sayılmıyordu ağlak bakmayan
kendine acımayan
oluk oluk zerkediliyordu zehri
topsuz tüfeksiz kaybediyorlardı bir nesli
düşman aynadaki aksimizdi
eller alıyordu sevdiğimizi
bize kesilen intihar bileti...
olmadı/ babayla böğürüp
sallamak jileti
aşk kendini kurban etmekti
kaç ismail oldum ben
yerine koç gönderilmeyen
...
beyaz dizi
tommiks teksas serisi
kültürün en afillisi
ne romanı
ne şiiri
bulabilirsen eğer / o da gizli gizli
zindanlardaydı bizden öncesi
kalanlar zaten dünyadan bihaberi
anlayacağınız yoktu yol göstereni
...
en mühim dersimiz din bilgisiydi
zehir gibi olsan hikaye
neymiş ki matematik
fen bilgisi
geçemezdin ezberlemeden
tüm namaz surelerini
on altımdaydım öğrendiğimde
yitenleri/ mücadeleyi...
ustayla tanıdım şiiri
o kitaplardan açılan dünya
öyle böyle değil/ sanki başka gezegendi
düşünsenize çay çay gezen bir liseli
dünyası diskodan ibaret
yaşamayan bilmez
o zamanlar adamdan sayılmazdın
gezmemişsen birkaç çay partisi
oysa eskiden benle yaşıt birisi
disko falan görmeden idam edilmişti
hem/ durum hiç arabesk değildi
demek bir şeyler başka öğretilmişti
o günden sonra ben
kazıyorum tüm ezberleri
her gece sehpalar kuruyorum
zamanın yargıçlığında
çocukluğum
gençliğim
ve dahi benliğim
sürekli zan altında
kırıyorum kalemimi
hep mayıs telaşıyla
eylül gaddarlığında
uzun uzadıya sorgulamadan
ilk
hakiye boyanan
çocukluğumu asıyorum
masumiyetine aldırmadan
...
anlayın artık ne olur
biraz geç doğmak
az devrimci yapmaz bizi
bizim suçumuz değil ki
yatmamak aslan gibi
hem
sizin bedeniniz
bizim beynimiz hapisti...
size onlar
bize kendimiz yaptık işkenceyi