Kayıp Şehrin Rengi

Filistin'in öfkesi kadar sessiz

Kudüs kadar esirim

Güneş ölüm dolu, kızıl eteğini dolamış dünyaya

Bir şehir düşünüyorum şimdi bir yok içinde

Varlık bir kimliğin kopuk şemsiyesinde

Yağmur damıtıyor,

Çatlak toprağa bulutlar

Bir ürpertinin kollarında hüküm giymek

Şehrin sokaklarına yakalanmadan

Sana varma yassına tutulmadan

Senli mayınlara basmadan

Yüzüm sana dönmeyecek

Göktü sana kırpan ben değil,

Kovalamam peşinden davet etse de kaldırımların

Perilere gülümseyen yıldızlarına ne demeli şehir

Çapraşık bir düğüm atıyorum sevincine

Aynı inatla depreşen duygular geziyor sen de

Kaçak bir gelinin

Yanık bağrını sıvazlamasını bilmeyen yüzsüz, riyakar şehir

Rengini veremedim sen nesin?

Bölük pörçük bir düzen mi?

Matlup bir ziyankar mı?

Yoksa raspalı bir katil misin?

Yosmanın intiharı kadar bir muammasın ey şehir.

Baktıkça İsa'sın çileli

Düşündükçe Firavun'sun lanetli

Yürüdükçe iki kollu cansız bir ceket , iki kanlı paçanın içindeymişim

Bütün limanların kelepçeli

Gemilerin gözlerimde yeşermeyecek bir umudun gölgesinde

Bela çiçeği kokuşmuş bir leş

Gül kıtık kıtık

Çak sevdayı artık , sök bütün güzel sandığın çirkini renklerin

Melekler ?şeytan? sanıyor bulanık tozlu görüntünü

Göklerin yükü artıyor

Kirpikleri kıpraşıyor

Ve ben kalbe dolandırıyorum güzelliklerimi

Dolanmadan yürüyorum

Düz etrafımdakilere bakmadan.........................