Kayıp Sevda

kaç mevsim uğurladık dönülmedik yollara

içimizde kaç yasın derin sızısı kaldı

ıssız tepeleri kaç defa aştık

toz duman yağmurlar yağdı yağalı

unuttuk şarkılarımızı...

tir tir titremedik mi

temmuz akşamlarında

çocuklar adını, çiçekler kokunu taşıdı

her dem

pınar başlarında sarmaş dolaş olduğum

kahrımla

anılar değil mi bıraktığımız

dağlar gibi yavaş yavaş batsa da

unutamadığımız...

gönlüm bir hayalin peşinde yorgun

öylesine bunaldı ki bu ruhum

yeryüzüne inmiş kasırga gibi

doluyum...