Kazan Kepçe

Uyanık gecenin en derin çığlığını bastığı dakikalarda

Bir ışık arar gözlerim karanlık odamda

Kaybolmuş benliğini arayan sarhoş ruhumla

Toplamaya çalışan ne kaldıysa senden sonra

Kayarken elimin altından saniyeler, yıldızlar kıskanır

Ne bir tutulmuş dilek, ne de tutan bir hayal var elde

Dökülseler kendi dertlerine kahrolacak kelimelerime de ilaç yok

Uyuşmuş hislerime dışarıdan bakanlara asabi gelirim sadece

Oysa kaç nefes oldu ki sonrasında paylaşalı tek nefesi

Kanla bütünleşmiş zehri bu ölü aşkın

Kazan kepçe misali hayatlar

Herkes kazanırken bize hep mi kepçe?