Kazım Gibi

'Usulca bir şarkıyım

Çığlıklarında...'

İnat yağmurlarına tutundum

Ellerimde karası var

Verimli toprakların

Gelmiş olmak mı?

Bomboş nidalarla

Ya da yitmek mi?

Kabul...

Sonsuzluk treniyle

Hopa'ya bir bilet

Fazla kalmayacağım

Sadece bir bakımlık bu veda

Kuşluk vakti dinecek acılarım

Yaşadım;

Diri bir heykel gibi

Umursamazdı bakışlarım

Ellerimde yontu izleri

Nasır üstü parmaklar

Her dokunduğunda

İnlerdi tulum...

Ne anladım;

Yaşamın çıraklığında

Göz boyamak yoktu kitabımda

Yürek doldurmak afilisinden

Maviş bir çocuğun iç sesi

Ve bir anaya ağıttı dilim

Tükenmez biliyorum

Bu şarkılar...

Öldüm!

Kaç sevmeye ölünürse öyle

Ve dilim kaç acıya gebe

Usanç karanlığında

Toz bulutu düştü

Omuzlarıma...

İşte gidiyorum

Birşey demeden

Arkamı dönmeden

Şikayet etmeden

Hiçbirşey almadan

Birşey vermeden

Yol ayrılmış, görmeden gidiyorum

Kazım Koyuncu

27.06.2011