Kederin Ormanı

Ben kederin ormanında kaybolmuşum

İşitmem balta seslerini,bülbül ötüşlerini

Yapraklar her gün bir başka ağaca uçurur beni

Hissederim ormancının benim için üzülüşünü

Çürümüş bir cesedim çoktan,baksana soğudum

Gör bağrımdaki hançer yaralarını

Nasıl bir gece ki böylesine zifiri karanlık

Ormancının feneri bile yanmıyor artık

Ben kederin ormanı olmuşum,yaklaşma

Ağaçlarım zehirli,toprağım olabildiğine batak

Baksana,kaç kişi sıçratmış çamurunu üstüme

Bu gece bitse artık,güneş doğsa

Bir deli yaprak gelse,uçurup götürse

İçimde yer etmiş bu deli sevdayı