Keenlemyekün

Düştüm deli bir kuyuya

Kuyunun da aklı vardı

Ben sebepsiz canı yanan

Kuyu sebepsiz can yakandı

Sonra baktım

Keenlemyekün bir aşkın

Faziletli yoksunluğundayım

Keenlemyekün bir aşk bu

Hiç olmamış gibi rüzgâr değer yokluğuna

Üşür varlığımın her bir zerresi

Ben kuyuyu sevdim

Kuyu zaten yoktu, bir deli düşsel kuyuya düştüm

Aşk heykeli sardı ruhumu

İçinde sevdiğimi gördüm

Hiç yoktu, varlığı yoktu, yokluğu yoktu

Keenlemyekün bir aşkın sıfatsız yalnızlığındayım

Koynuma sevmeler cennetini aldım

Cehennemde yanmalar yokluğunun olsun

Ben varmadım ki sana

Karakaşlı kara gözlü dilberlerin sütü bozuk aşkları senin olsun

Keenlemyekün bir aşk bu

Söylenmemiş ve sevilmemiş bir adam var

Adamın adamlığı var, adamın kendisi yok

Beklerdim ince belli bardakta soğumasını beklediğim çayım gibi

Beklerdim yarını beklediğim gibi

Bekledim her an sevilmeyi beklediğim gibi

Keenlemyekün bir adam bu

Adamın adamlığı var, adamın kendisi yok

Ben ona varmak istesem bile yokluğu var

Varlığı yok...