Kehribar Olur Gözyaşı

gündüzüne küser gece

önce rengini sonra hüznünü bırakarak

karanlık gökyüzüne bakar toprak

toprak soğuk, korkak

ve ben

uzaklara dalar giderim

günü

geceyi

gökyüzü ve toprağı konuşturarak

şimdi

günün eşiğine oturmuş gece

hem sessiz

hem alaca

hem alacaklı dünden

ve ürkek gelecekten

keşke yalnız seni düşünebilseydim

sağır olmazdım böyle

yenidenli başlangıçlarla

susturmazdım ağaçları

keşke yalnız senin için

koca bir çamın gözyaşlarını

yıllarca saklayarak

kehribar kolye yapıp

boynuma takabilseydim

-yumruk içinde taş

avucun içinde buhar olur gözyaşı-

eskişiirler