Kekremsi Bir Islıktır Dudağımdaki İsmin

Uyusam bin asırlık bir düşün titrek bağrında

Çok uzaklara fırlatsam şu kırılgan yüreğimi

Uzansam sözcüklerin engin denizlerine hey

Sızılarla göçen gönlüme yangınlarını tıksam

Sensizliğe alışamayan biçare hücrelerimi

Ah sırtımdaki yoksul urbalara mı saklasam

Yokluğunla demlenen sevdalı bekleyişlerini

Dargın korkularımın kollarına mı bıraksam

Kekremsi bir ıslıktır dudağımdaki ismin

Acılı günaydınlar birikir dudaklarımda

Mevsimler patlıyor ağarmış şakaklarımda

Say ki, zamansız açan menekşeler gibiyim

Hayıflı uzaklıkların biçare sürtünmeleriyle

Kendimizi sardığımız tutkunun odalarında

Çoğalan bir ayrılığın yağmur damlasıyım

Yasak bir ayinin belki de son sayfasıyım

Bir gün siyah beyaz resimler atılınca çöpe

Renkli yaşam slâytlarıyla yol alırız göçlere

Lirik bir hıçkırığa karışır biçare ömrümüz

Evrimsiz harabelerde isimsiz bir taş oluruz