Kelam Yare Küsmüş Diller Çaresiz

çeşm-i cihan âmâ tutulmuş nutku

kelam yare küsmüş diller çaresiz

zevk-ü sefa turap kaybolmuş utku

seher tana küsmüş yeller çaresiz

hasret gider gayrı zülüfe tenler

kadir görmez olmuş o çifte benler

gönül koysalar da sitem edenler

tabip derde küsmüş eller çaresiz

aşikar olsa da gönüller onca

şimdinin gülleri maziye yonca

ekilen tohumlar vermiyor gonca

bağban bağa küsmüş güller çaresiz

sevdasız gönülü neylesin keder

dökülen yaşlara nankörlük eder

yürekler biçare olsa da heder

vuslat kana küsmüş yollar çaresiz

Sâyâniyem derdim akar sözlere

yakmışım ömrümü kömür gözlere

yaş olup döküldüm çoktan közlere

toprak cana küsmüş seller çaresiz

Aşık Sayani