Kelebek
Bir mai hasıl selvi boylu al yazmalı eyşana.
Simâsı serenâd.
Duâ mesken yola.
Güzergâh böyle.
İnceden salınan çınarlar var.
Sarı yapraklar arasına meyleden.
Bir trene illahû çekile çekile geçti han geçti kervanlar.
Adı güzel kendi güzel olan.
Nice çağ eyledi bu insan.
Kelimeler eski, hâller mâhîdevrân.
Susaya bülbüller, kanaya diller.
Zat-ı muhterem bir derviş hakka ışıyan.
Gecesine çarpar seher.
Derim necedir ân-ı kübrân.
Hatice't-ül Kübra'dan mıdır yoksa Hâvvâ'dan mıdır bu görgün bu rüzgârın.
Öyle sessiz sâdâ susar.
Sanar burcu burcu bahar kokar.
Ve eller hükmünde bir Ay.
Ve Ay'a soyunur nûr-u duvarlar.
Ama söze ama öze ama kadere.
Dünya hâli.
Kime değmeden geçti ki.
Yâ güle verilir ömür.
Veyâhut sazın teline türkü diye geçtiğin ehline.
Sanma geçtin.
Her şey herkesten geçer de.
Her şey durur öyle.
Her şey hepimize, hepimiz de herkes gibi.
Ve eyşan adın Ayşe.
Kul kuldan öte.
Gün günden.
Bir gün mai olursun bir gün gece...
Fırat Bal.
13.04.2019 / Cumartesi.
©sufi