Kelebek Ömrü

tedirgin sokuldu akşamın koynuna

sızlarken yenik yanı....

gözleri daha kahveydi,

benziyordu kaderleri...

hayaller kırılgan,

hayaller soluk,

hayaller karanlıkta kalmış çocuk...

isyanlıydı gece,

şehire yağmur yağıyor

şehir titrerken,

kaldırımlarda ayak izleri üşüyor...

ellerinden tutup büyütmeliydi,

yanık odada kalmış çocuğu

umut gökten inmeliydi,

sebebsiz esmeliydi fırtına

kelebek uçmalıydı,

kondurmalıydı gamzesine bir buse

eskisi gibi

her yarım kalmış mevsimlere...

f.huy