Kelimelerden Sonra

Ömrümüz boyunca vaazlarını dinledik hep

İşine geldiği gibi konuşup duranların?

Lâl'di dillerimiz;

Cevap veremezdik!...

Boş ve dalgın bakardı gözlerimiz;

Göremezdik!...

Anlama kabiliyetimiz ise bastırılmıştı;

Ne söylediklerini duyardık

Ama çözemezdik!?

Sonra zaman bir su misali aktı gitti?

Yediğimiz darbelerden aklımız başımıza geldi,

Ruhumuz kanatlandı bedenden bir kuş gibi?

Islandığımızı fark ettik yağmur yağdığında,

Karda üşüdüğümüzü

Ve yandığımızı güneş açınca?

Ama susturamadık yine de onları,

Devam ettiler?

Yozlaştırıp kelimeleri;

Hiç acımadan birer birer

Akşamın erguvan renginde

KURŞUNA DİZDİLER!?

Ve bizler bakakaldık

Vurulan kelimelerden arda kalan

Anlamını yitirmiş koskocaman boşluğa?