Kenan Kim

Kenan balkonunda oturmuş gecenin elemini dinliyor

ay muhteşem

şu karşı giriş katını anlatmak istiyorum

demir parmaklıklar paslanıyor aniden

iki bina arasında boşluklar söze gelmiş

kap kacak sesleri ve geçimsizlikler

acı muhteşem

bu akşam bitene kadar hiç pişman olmak yok

sokağın bütün kapılarını ziyaret ediyorum

bir kedi ben de varım diyor

sen de varsan neler yok ki

labirentlere sinmiş karıncalar

fareler ablukaya almış biriken suları vay

yalnız bir suskunluk var ağaçlarda

bir öksüzlük belirtisi

küsmüşler gibi olan bitene

yaprakları kımıldamıyor vay

hayır sizi sevmiyorum demedim

bu benim aklımın gürültüsü

bir şeyleri düşününce orada oluyorum her insan gibi

ayıramıyorum benliğimi bu kudretli canavarlardan

yani üç bin sene sonrasını tasvir etmek için

geçmişi sorgulamam gerekmiyor

tabi ki bende vardım siz

siz kendinizi başka bir hüzünle ırmaklara atarken

bende oradaydım boğmadan önce sevginizi

sizi anlatamadım diye üzülmeyin hemen

yağmur yağınca gelir aklıma biraz

bu garip sıkılgan hava

ne olur beni azat edin sokaklarıma

bulutsuzluğun içinde koca bir mavi

koyu olsa da çok güzel bu geceler

ama

yarın var

Allah var

güneş var

dışına akıp kendimi unutmak istiyorum

tutup yarin pembe ellerinden

o günü yaşamak istiyorum.