Kendi Gölgem Gibi

Her gidişte farklı bir renge bürünüyor yüreğim,

Düş değil, hayal değil,

Gerçek gibi

Bekliyor yüreğim dönüşünü

Her tanıdığım yüz başka bir renkle

İşleniyor içime

Başka yüzlerin, başka üzüntüleri,

Başka başka acıtıyor

Ben kimseye içimden geçen dikenli tellerin çizdiği

Sızıların acısını duyurmadım

Eksik yanımı göstermedim

Siz de duyurmayın, anlatmayın

Karşınızda güçlü olmak nasıl da yordu beni,

Güçsüzlüğümü haykırmak istiyorum suratınıza

Dimdik değil, eğik olmak,

Hatta yamru ? yamru durmak,

Bir ağaca yaslanmak istiyorum

Güneş'i seyretmek,

Başka işim yokmuş gibi,

Âşık olmak;

Cesurmuş gibi

Ve gitmek istiyorum uzaklara,

Farklı bir gölgenin peşine takılıp,

Kendimmiş gibi,

Kendi gölgemmiş gibi...

(On Dokuz Kasım İki Bin On Bir 10:45)