Kendi Sesine Yabancı

Gitgide daralan bir oyun bahçesi

Ve uçurumlarda bir kız;

Elinde bir dilim ekmek,

Bir tutam acı biber,

Bekleyip durur yorgun sokağın başında!..

Yüreğinde kırılgan umutları,

Cebinde buruşturulmuş yaşam düşleri,

Rüzgarı görmeden savrulmuş saçları,

Bekleyip durur yorgun sokağın başında!..

Yüreği kış başlangıcında,

Gözleri karanlığın kadranında,

Öper yalnızlığın soğuk yüzünü

Sayacı bozulmuş bir yaşamın elinde!

Gölgesi büyüdükçe elleri üşüyen,

Hızı oranında adımları yavaşlayan,

Kendi sesine yabancı

Uçurumlarda bir kız!..

Gecikmiş zamanın koynunda

Yüzüne çarpılmış yaşamın hilesi,

Gözüne çekilmiş renksiz perdesi

Bekleyip durur yorgun sokağın başında...

Eskiden olduğu gibi duvarları delseydi bakışları,

Sancıyla doğmayacaktı bugün yabanıl aşkları

Ve toprağa dönük kardelenler arasında

Kar tutmayacaktı artık şakakları...

Uçurumlarda bir kız...

21 Şubat 2010 / ANKARA