Kendi Sesiyle Yazılmayan Şiir

boşuna ağlamam ben

boşuna....

boşlukta sallanan salıncak

gibi olsa da ruhum

bileklerim sağlam

bilekleri gül akıtan kadını

sev-me

ah! beni yanlış yerden öptünüz

dudaklarım kötü kalpli kırmızı

benim gibi, sizin gibi

bu olmamalı dünyanın düzeni

haydi alkışlayalım birbirimizi

dur!

sakın kızma

kendi sesiyle yazılmadı

bu şiir

beyin bükmece

uyku tutmamıştı, geçen gece

omuz omuza vermişti iki şişe

kapkara kapılardan attım onları içeri

insanı delirtecek dizeler çıktı dışarı

dur!

sakın kaçma

hiç konuşmadan anlaşabiliriz

ömrümüz boyunca yaptığımız bu

en büyük yük konuşamamak

hayvanlar koklaşa koklaşa

insanlar?

insanlar sırtımızda

asıl yüreğimizde

asıl sevgiye

düzeltebiliriz...