Kendimden Vazgectim

Öyle bir yerdeyim ki,,,,,,,

Ruhumun dayanılmaz o müthiş arzusu ile

Insanligimin vazgecilmez o büyük onuru arasında gerilmis,

Ip gibiyim.

Bir gün bulacagima,

Sevecegime ve birlikte cok mutlu olacagimiza inandigim

Iyi insan

Güzel kadin

Sevdigim

Yar,,,,,,,,,,,,

Bu tarafda ne bir tanrinin

Ve nede öbür tarafda bir cennetin olduguna

Inanmiyorum artik

Ve hatta bir lokma bir seyler yedigim

Bir bardak su ictigim

Rahat bir uyku cektigim icin kendimden utaniyorum

Sagimiz cansiz cocuk bedenlerinin vurdugu

Ölü deniz kiyisi

Solumuz ciceklerin koparildigi mayin bahcesi

Her gün patliyoruz

Biliyormusun kendimden vazgectim ben

Seni aramaktan

Seni beklemekten

Olaki bir sans eseri bulsamda

Seni sevmektende vazgectim ben

Cocuklarla cellatlarin birlikte yasamadigi

Yeni bir dünya kurulmadikca

Degil birbirimizi sevmek

Birbirimizi bulmak bile hakkimiz degil

Kader insanlik adina bu hakkimizi sakli tutuyor belki

Icimde bu hakkimi bütün kalbimle insanliga vermekten baska su an hic bir sey yok zaten