Kendinden Vazgeçme Yeter / Merhaba Hayat
işte bir gece daha
elinde kayboluş ilanları ile kendimi arıyorsun
herkes kendi duvarında mevziler hazırlamış
mateminden çıkınca yaralanmaktanmı korkuyorsun
bak bir daha gülmeyecek,yüzüne gülen bahar
bak bir yağmur tanesi daha gözlerinden gözyaşlarına karışmayacak
en sevdiğin film bu kadar duygusal olmayacak
ve bir arkadaş sana omuzunu ağlaman için emaneten vermiyecek
bir sabah bu kadar içini acıtmayacak
gözlerin uykusuzluktan bir daha yanmayacak
vijdanının sesini bir daha duymayacaksın
ve kalabalıkarın içinde kaybolmuş özgüvenini belki bir daha hiç bulamayacaksın
kalk ve doğrul doğru olmayan enlemlere
her doksan derecelik açı senin açına denk değil ama
bir daha bu kadar dik durmayacaksın
bilmediğin bir şarkı seni bu kadar duygulandırmayacak
en sevdiğine bu kadar daha yakın olamayacaksın
ve ağlaman gerektiğinde bu kadar içten bir daha ağlıyamıyacaksın
ve kimse seni anlamıyor belki
ama sen kendini bundan daha iyi anlıyamıyacaksın
kalk ve görmeyen gözlerin görmediği gözlerine bir daha bak
göz yaşların acizliğin için değil
saflığından şelale
hayata kahkahalar savurmanada gerek yok
ufak bir tebessümünde yeter
kendi cenazeni ellerinle toprağa verme yeter
nefese alıyorsan hala ..umut vardır