Kendine Gel Ey Yolcu

Gece gündüz demedik nice dağları aştık

Bereket yağdı gökten nehirler gibi taştık

Garipler Sofrası'nda ayak değilde baştık,

Bir ömür böyle biter kendine gel Ey Yolcu!

Hak Yolu'nda yürüdük aşkı kalplere yazdık

Ferhat olduk dağlarda ozan elinde sazdık

Yusuf'un mezarını Züleyha'ca çok kazdık,

Yapılan zulüm yeter kendine gel Ey Yolcu!

Sevda dediğin ne ki bazen var bazen yoktur

Şeytan ortada gezer münafık dersen çoktur

Hasta durmaz yalvarır çare bulamaz doktor,

Ölümden daha beter kendine gel Ey Yolcu!

Yesevi boş konuşmaz Yunus olur dillenir

Mevlana'nın Bahçesi kar altında güllenir

Hacı Bayram-ı Veli Sultanım! der ballanır,

Ocakta duman tüter kendine gel Ey Yolcu!

Dede Korkut misali örnek almalı sözden

Turnayı yedi yerden vurmalıyız o yüzden

Hayatı sevmek için geçirmeliyiz gözden,

Dalında bülbül öter kendine gel Ey Yolcu!