Kendine Küsen Dağ Çiçeğim

Biliyor musun göğsümde toprak,

Ellerimde bahar kan ağlıyor!

Yağmur dalgın, sular unutkan

Bu mekanda çiçekler hep kuruyor...

Can, cananı bulmak için

Aşkıyla kör ebe oynuyor!..

Aklında sen,

Sırtında kocaman bir cehennem

Dağın öte yüzünden

Güneş doğacak sanıyor!

Ah sevgilim, ah!

Ne baharın, ne de güzün silinecek kalbimden.

Onlarca adın içinden

Yalnız senin adın yazılacak yosun tutmuş kayaya...

Şu görünen çardak var ya,

O, her zaman tek tanığı olacak

Kendine küsen dağ çiçeğimin...

Ah!

Bir an her şey silinse de

Yalnız senin aksin belirse denizin aynasında...

6 Şubat 2010