Kendini Komuta Edemeyen Kom/utan

bindiği dalı keser de hiç gelmez aklı başına

topu topu iki kelam oda düşerse payına

cemaate yer kalmaz hiç ey derviş bu nasıl hoca

çanlar çalıyor hal/buki padişah uyuyor hala

aklı kemale erse de yetinmez koca hergele

tahirlik asılmakta değildir her daim pergele

savaş kazanılırsa bu tüm askerlerindir önce

kaybedilince kom/utan çıkar kellesi elinde

görmeyen başlar baş olmuş neyilesin buna arif

arif görebilse zaten hiç gerekmez buna tarif

hırsı seceresinden çok ihtiyacı yok aslında

zat_ı şahanenin zaten her kelamı bir maarif

şair yazar sözü an'la çekinmez an'dan destursuz

nezaketin de sınırı var gerisi fütursuzluk

gözü doyamadan gönlü doymazmış ol biçarenin

ya çevresi şakşakçıdır fakirin ya ol doyumsuz

yirmi mayıs bindokuzyüzdoksanaltı / kışladan notlar