Kene Isırığı

Canından bezdiriyorlar;

Bir şiltenin yamasına gizlenmişler

Kanatsam yüreğim gibi masum

Gözlerim gibi fersiz dolunayda

Karla kapatsam üstlerini suya gömsem izlerini

Çağıldayan gönüllere bir meyhane bozasında

Şıralaşsa ellerim/

Ellerim nasır

Ellerim yeni yetme

O gözü çığasıca parmağım

Belki de ayıplı işaretler ölçüyor

Ölçüyor da insanın bazen

Terazisi yan çizer

Kefesi boştur

Boşluğun...

Artık onlarda mutasyonda

Geçende Fatma emenin oğlu

Deli hat çanın mor güllü fistanından tutmuş

Keneli parmaklarımı yüreğine geçirecem diye

Ah ki ne ah/

Buralar yaşanmaz oldu

Buralar kör kuyu/

Gitmek bir heybenin nakışlarında

Yolların gözü bende evrilir...

Geçen günde Ayşe ninenin ineğine dadanmışlar

Eti lezzetli geldi zağar hayvanı bir güzel didiklemişler

İlacı varmış ilacı;

Kelin merhemi olsa diyesim var

Yorgo'nun şu gâvur icadı ilacı

Sürünce kaçıyormuş soykalar

Kalp ısırığı zordur

Bir gönüle tuğla örmek

İyileşmez kalp yarası

İyileşmez aşk yarası/

Kanar durur...

Durur da keneler taşır bir yarayı

Kendi kabukları dolsun diye

Kandan...

Isırık izlerinde/