Keramet ve Başka Şiir Yok

On beşim de yazdım ilk şiiri,

Kimseye söylemedim

Sevinç' e sevinç duyduğumu.

Kalbime dar gelince o herneyse işte,

onu sevince boğuyordum

daha ağzıma adını sürmemişken.

Kimleri unuttu gözlerim,

kimleri inkar etti,

Yaşta az sayımaz,

Anladım ki şiir yazmakla aşkta

bir bok olunmuyor.

Cebin parasız kalsa yatağın boş kalır der babam,

haksız da değil hani,

Şimdi ki zamanda kime alıcı gözüyle baksam

niyeti bende değil

sigortalı iş varsa

Ana baba da biraz iyi huyluysa

senden iyisi olmaz oldu,

Bende para gani olsa

aşk olsa ne olur olmasa ne olur,

nerde kaldı evliliğin kerameti?

Yani sözün kısası şiirden dost olmaz

yazsan ne yazmasan ne

sonuçta hep aynı terane