Kerbelâ
Sanki yüreklerde kin ırmakları akıyor
Doğa üstü çöllerde mücadele serinden
Kundakta bebeleri kara güneş yakıyor
Kadınların feryadı yüreklere derinden
Vicdan hangi kuyuda dirilecek mahşere
Yezidin gücü yetmez şehit düşen askere
Dinle insan geçinen Yezid oğlu Mûaviye
Sen tanrı değilsin ki mûcrim başlar eğilsin
Tahtı mülkü anladık garibe zulmün niye
Yalan kanında yılan korkak hakir sefilsin
Elbet haksız defteri dürülecek kınından
Karun kefensiz gitti gömülmedi altından
Fatma Ana ciğeri yandı yas-ı matemden
Zülcenah şaha durdu kendini yere vurdu
Yaşlar akıttı toprak kan ağladı hatemden
Güvercinler kanadın yoldu selamın durdu
Din iman hangi serde maya tutar Kerbelâ
Dillerde söylenecek kahır biter şerbelâ
Turnalar sökün oldu soluna Hüseyin'in
Kaktüsler çiçek açtı güller secdeye düştü
Böyle isyan var mıdır yüreklerdeki kinin
Acı ile dağlandı bedenler hamdan pişti
Asırlara sığmadı cümle kitap da ağıt
Eli yetmez haklıya gücün yeterse dağıt
Biat etmez bilirim Hüseyn kanlı Mervâna
Aciz değildir elbet başın koymuş bu yola
Kılıcı kıldan keskin karşı durur Sûfyana
Çoluk çocuk aç bilaç direniyor kol kola
Sütten kesildi Ekber şehâdete erişti
Sonunda anladı Yezid Kerbelâ dirilişti
20.12.2009