Kerbelâ Acısı

Bir karanlık çöktü memleketimin üstüne,

Bütün dağları s/oyuluyor,

Sarılmış bir ağaca yaşlı ana,

Gözleri kan doğuruyor...

Ey benim dünya yurdundan ayrılmış anam,

Gökyüzünün maviliklerinde uçan kuşlara bakardım,

Bu kuşlar niye böyle uçar derdim sana,

Şimdi o kuşlar,bela oldu başıma....

Özgürlüğün ilk uçuşunu sizden öğrendim uçan kuşlar,

Sizden öğrendim boyun eğmemeyi,

Sizden öğrendim kanat çırpmayı,

Anamın kucağından ayrılıncaya kadar....

Ah anam ah!

Neden gösterdin bana o kuşları,

Baykuşlar yok muydu gökyüzünde,

Akbabalar da vardı leş yiyiciler,

Onlardan sakladın beni

Şimdi memleketimin dağları akbabalarla dolu,

Üşüşüp dururlar dağlarımızın tepelerine,

Oylum oylum oyuyorlar dağları...

Bizim kuşlar vardı ya,bizim kuşlar,

Her biri Kartal kanatlı,

Göçleri ahiret Sırat’lı,

Onlar şimdi göç ediyor yurdumdan,

Ne olacak anne...

Cehennem’in çocukları peyda oldu aniden,

Gökyüzündeki bulutlardan kan damlıyor içime,

Dövünüp duruyorum göğsümü,

Kerbela’nın acısı yüreğimde,

Ellerimde zincir,

Kolumda kelepçe,

Karmakarışık zihnimin dört köşesi,

Ben ağlamayayım da kimler ağlasın,

Anne,anam,can yurdum...

Sorgularım ,sorgularımın içinde,

Sol yanımda lanet olası kalp ağrısı,

Gözümden boşanan kan damlacıkları,

Ben niye doğdum,

Anne,can özüm,can yurdum...

Ninnilerin geliyor aklıma,

Uyusam da büyümeseydim,

Gözlerim kör,ateşten parça,

Saldabaşlar saldırıyor her yana,

Kahrımdan ha öldüm,ha yaşıyorum,

Ah o ninnilerin!

Zehir oldu memleketimde bana....

Ne kadar sürecek ki bu mendebur zaman,

Kesiyor ömrümün Zerdüşt’ten kalma pejmürde hülyalarını,

Al beni yeniden kucağına,

Güzel günlerin adına ninniler söyle bana,

Uyut beni,

Uyandırma,

Bu kahırla yaşayamam,ana,...

Can özüm,

Can yurdum,

Seni,

İçimin gömütüne gömdüm...

Binkılıç/Uhr:17:21

13/11/2024