Kerpiç Kesiği

Bir tohum ek/

Zamana düşen

Çapanın nasırıyla

Bin yıllık buğday geleneğinden sevdaya

Sütünü kat

Çengel boynuzlu

Dağ keçilerinin

Ellerine işleyen toprak kalıtlarına

Kerpiç kes kurak iklimime!

Sonrasında

Çorak dam ört

Ağrıyan yanlarından

Kimsenin gitmediği yerlerime

Ve

Dilsiz bir ter yürüdüğünde

Portakal kokan göğüs uçlarına

Ayrılığın

En Allahsız halinde

Uzat ellerinin dantelini

Avuçlarıma

Hiçbir

Gezgin kin yumağı

Fikir

Vuramazken düşlerimizi

Asıl

Gözlerimin darağacına

Döndüğünde

Ay vakti

Sel/e

Yeniden

Yol ol

Bitmeyen yürüyüşüme