Kevgir 1
Sunu
On beşimde yakılmaya başlandı türkülerim
Kırk beşimde terk ettim sevilmeyi
Aden ve erden kardeşliği
Sol gözümden sağ gözüme değin özgür yaşadım
Tam olması gerektiği gibi
Ne geç
ne de erken
Haylazım hala
Kabul görmüş yasaklara inat
Hüzünden sıyrılamamıştı güzün
Sövesine kan sürülmüş bir kapıda umutlandım
Efsunlaştı sözlerim
Kelam
Anladım ne kadar sevimsiz olduğumu
Aşk yağmuruyla yıkanırken el alem
Her ölümü göçmen kuşlarına yükledim
Ömür denilen serseriye de mevsim..
Hevesim
Yaşanmamış yazgılarım var olduğu kadar
Yazılmamış şiirlerim de var
Aldığım nefes kadar üzülüp
Verdiğim nefes kadar kırıldım
"Her annenin tanrısı diğerlerinin tanrısından daha merhametlidir.."
Öğrendim bunu asfalt yüzüme kapandığında
Yıkandım
Horlanıyor,küçük görülüp üşüyorsam sıcak iklimlerde
Genişliyorum..demektir
Nede olsa bazı takdirler diğerlerinin gözyaşları kadar düşmemiştir toprağa
Çok memeli toprak ana
Şimdi
Kesip kesip atıyorum sahipsiz kalmış yan yüz kurtçuklarını
Sırası değil ellerim yüklenme cesetsiz bırakılmış tabut kulpçuklarını
Taşıyıcı anne
Yükü ağır sevdanın da
Ölümün de..
Kundu/Antalya
Aralık2013-Şubat2014