Kibirdâr

Ne yer etmişsin hayatımda!

"Kime sorsan gösterir" cinsinden

Acın da yek, hasretin de yek

Yani âşkın menkuldür kendinden

Yok, öyle değil aslında...

Sen tek olduğunu sansan da

Bu yarayı herkes tanır

Mâhir bir kâtil olsan da

Gelir geçer bugünler elbet

Kalmaz bende bir sancısı

Sen adımladıkça hayatı

Çöker içine pişmanlığın tortusu

Biliyorum, duymayacaksın beni

Böylesine vurmuşken kendini yollara

Şarap gibi yıllandır sözlerimi

Tâzeyken pek bir acıdır zirâ

Fazla yorma ayaklarını yollarda

Günü gelince muhtaç olacaksın

İhtiyârlıktan ölüme çıkan yolda

Kaçmak için onlara yalvaracaksın