Kifayetsiz

ön tekeri takip eden bir hayatta

yorgun savaşcı rolü düşmüştü payımıza

oysa ne kadar da huzur bulurduk

ekmeğe katık bir yudum çorbada

şimdi ya çorbanın tadı kaçtı

ya da ekmek kimyasal

neydi bu anlamsız kaos

gözlerin dili karıştı

bir güne sığdırmamız istenirken sevgimizi

ayak direrim diğer günler hatırına

ve sorarım günlük sevgilere tapanlara

acaba bir ömür sevsek yeter mi ak göğüslü analara?

daha dün süt kokardı nefesim

nasır tuttu şimdi ellerim

anne! onlar gözyaşı değil

dokunma! batar ellerine

ayaklarının altındaki cennette büyüt beni

sen sar beni yine sinene

söyle bildiğin tüm ninnileri

dokuzmayısikibindokuz