Kifayetsiz Tümceler

Tüm varlığımla!

Dönülmez bir yolun yamacındayım

Kırma dediler, dökme tüm sevilenleri

Yamacına al dünden geleni/günde biteni

Çok konuşanı/seni duymayanı, sevgisizi

Hatta pamuklar sar dediler...

Esvap üstü zamanlara gül goncası

Kanaviçe işle gönül kıyılarında/

Durun dedim!

Ben gurur sarmalında işlendim/

Sevgisiz soluklarımı yâr çalar

Benliğimi rüzgârgülleri...

Ayaz bir gecenin yorganını örterim

Kimsesizler mezarlığına...

Demiş miydim?

Annemin elleri soğan kokar

Çitilerken bir çamaşırın tenini

Ondadır yağmurun hükmü

Tarlanın bereketi/

Soğuğun sıcağı...

Dayak ondadır/

Kırılmışsa bir tabağın çömçesi

Şefkat yine onun kollarında

Kifayetsiz tümcelere kıyafet diker

Sevgisini katar/emeğini yırtar

Mesela!

Sevdam kifayetsiz

Şiirlerim tam açılan kapılar

Tümceler tarumar

Tümceler yarım/

Huyum kurusun

Elleriyle yüreğimi kanatanları

Bir daha komşu bilmem

Bir daha dost/

Silerim cidarlarımdan

Atarım kanatlarımdan

Bir daha mı son!

Dost bildiklerim...