Kim Bilir Kimin Kırılan Kalbi

atlar uyuyor

sen göğsümde gözlerini yumuyorsun

ilk duyan başını uzatıyor göğe

dal kırmaca oynuyor rüzgar

nefes alsan içtenliğim

sanki bırakacaksın oracıkta kendini

ne desem alıp götürecek seni

bu onun isteği

bir yaprak kımıldansa seviniriz ya

sevgililer şarkılar söylüyor diye

kim bilir kimin kırılan kalbi

biriken bulut

ağlayan ağaç ve diğerleri

bu işin sonunu görmek var

biliyorum

bir uçurumun kenarına gidiyoruz

orada geçmişimize dönüp sarılmak

yani düşmek gibi sonsuza

ellerine yorulup

bu teselli yetmiyor mu size

en mutlu anıların sarhoşluğunda

yer gök karışırken bir birine

hal hatır sormak

hayır öyle değil

daha uzun ölüyoruz bir birimize

ben bir çiçeğin rengini getiriyorum

senin ellerin su vermeye hazırlanıyor coşkulu

al bu beyazlıkları boynuna sar

ikimiz için

tadımı duydun

mutluluğun son durağı bu

uyurken gözlerini özleyeceğim

açıp açıp ikide bir gözlerimi.