Kim Bilir Sevgili

kaçıncı basamağıdır,bu şiirlerin

yahut ne kadar eskimiştir, mürekkebim

kaçıncı vaktin soluğunda ki çaresizliği

katmış önüme çıkıyorumdur kim bilir

sevda rengi tırabzanların sesi

ne kadar tutar ellerimden de

adım alırım kadim bir öykü olmuş meşkine

kim bilir, belki çöker kalırım bir yerde

ne de olsa şiir değil şairim sevgili

satırlar baki

kalemimse fani

elbet bir göç mevsimi yolculuğa ismim eklenecek

ve basamakların ruhu yetimleşecek

ne hazindir ki ancak o gün

sen veda kelimesinin hüznüne erişeceksin

ve gözyaşının manasına mürekkep sürüp

yokluğundan doğma yokluğuma

mananın dehlizlerine inerek

en katran karasına kederim diyeceksin

kim bilir belki bu sayede beni seveceksin

ölüm olsa da umut bitmiyor işte

sevebilme ihtimalin

yaşamı dizginleyip toprağa bile

sevdadandır diyerek çıkarıyor

kim biliyor ki bu zirve ölüm derken

ölümün sana aşk doğurma ihtimalinin

bu mürekkebin yazgısı

ve şairin kalan tek hayali olduğunu

sen dahi bilmiyorsan

kim bilir ki sevgili...